ZwijndrechtAvaliações 

Ik kom op tijd aan en omdat er mensen bij de receptie in de rij staan, besluit ik die handige zuil te proberen. Maar helaas, er komt geen bonnetje uit. Na mij komt een jongedame, waarbij hetzelfde gebeurt. Ik ga naar de receptie en zeg tegen dame 1 dat mijn bon mist. Ik kom zo bij u. Dus ik ga aan de kant en wacht geduldig af. Maar dame 1 komt niet. Dus ik richt mij tot dame 2: er komt geen bon uit de zuil….ze zegt: misschien bent u veel te vroeg ? Nee, ik ben niet te vroeg, ik ben op tijd. Na wat gedoe op haar beeldscherm krijg ik uiteindelijk mijn bonnetje. Ondertussen zegt de jongedame naast mij: het is niet te hopen, dat ze bij de balie nu ons al oproepen, want dan zijn we er niet…
En je raadt het al. Ik haast me naar de balie, maar daar staat al een echtpaar in de starthouding, om hun ding te doen.
Ik zeg tegen de baliedame, dat ik er niets aan kan doen, dat de zuil niet werkt, maar ik mag gaan zitten in de wachtruimte, want nu zijn deze mensen aan de beurt. Ze roept me uiteindelijk binnen en ik uit mijn ongenoegen over de gang van zaken. Vervolgens zegt ze tot drie keer toe, dat ze mij heeft opgeroepen, en dat ik niet kwam. Niet mee te praten dus.
Het is een kleine irritatie, maar niet goed aangepakt door de dames. Als dame 1 eerder had gehandeld, of dame 2 had gecommuniceerd met de betreffende balie, om op mij te wachten, dan had alles gelopen zoals het hoort.

Het is 5 over half één in de middag en ik kom aan bij gemeentehuis Zwijndrecht. - Goedemiddag, ik kom mijn paspoort ophalen. Moet ik hier zijn of daarginds bij het loket? - Een wat ongeïnteresseerde luie blik wordt mij toegeworpen. - Dat kan in principe pas om één uur.- In principe? Dus kan het nu? - Nee, vanaf een uur.- Ik begin de kleine lettertjes te lezen van het afhaalbewijs: open vanaf…ach, vandaag vanaf 1 uur.. ik zie het nu. Tja, de overheid, ambtenaren, denk ik inwendig…Dus het kan nu niet? – Nee, is het korte antwoord. Enigszins geïrriteerd loop ik weg. Ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat mijn paspoort gewoon bij deze dame in het laatje ligt te wachten, maar dwing mezelf een positievere gedachte op. Het paspoort doorgaat natuurlijk een complex proces en bevindt zich nu op een andere afdeling en daar kan zij nu niet bij…het is immers pauze, anders had zij mij ongetwijfeld geholpen. Ik kom met geacteerde vrolijkheid om één uur terug. Dezelfde dames zitten nog achter de balie. Ik kom mijn paspoort ophalen herhaal ik. De dame links spreekt mij aan en begint wat te zoeken. - Mijn collega helpt u verder - De dame rechts neemt het over en typt wat in de computer. En…u raadt het al, het paspoort wordt zonder enige gene direct uit het laatje getoverd. Ben ik met stomheid verslagen? Helaas, nee, moet ik toegeven, mijn eerdere vermoeden bleek de waarheid….de overheid…ambtenaren. Jammer dat mijn beeld weer zo bevestigd wordt. Ach, ik bekijk de positieve kant van deze ervaring. Het enorme contrast met de goede service die wij wél zo graag verlenen, dat doet mij goed….maar toch…